Technocraat of politicus?

Een van de lessen die ik heb moeten leren als informaticus, toen ik aan de slag ging met (conversatie)dashboards, is dat wiskundige waarheid lang niet zo belangrijk is als ik altijd dacht. En nog blijft dat een mentale strijd die ik met mezelf voer.
De regering in Griekenland is vervangen door een regering van technocraten. Mensen die weten hoe het moet. Politici weten dat dus blijkbaar niet? Hoe kan het dat we dan meestal politici de macht geven? En hoe zit dat dan met onze eigen regering?

Draagvlak

Toch is het niet voor niks dat we een democratie zijn en geen technocratie. Ik denk dat de sleutel is dat politici in staat zijn om draagvlak te creëren. Zij zijn niet diegenen die de oplossingen verzinnen. Zij zijn diegenen die de oplossingen tegen elkaar afwegen en ervoor zorgen dat oplossingen worden gekozen waarin uiteindelijk iedereen meegaat; ook als die niet in hun persoonlijke voordeel zijn.
Vergroten van participatie van burgers en vergroten van vertrouwen in de politiek. Vertrouwen in de politiek, dat betekent in deze tijd transparantie en begrip. Het is niet duidelijk wat ‘ze’ doen. Één man licht een boel andere rijken op voor 50 miljard. Duitsland vindt 55 miljard euro terug op de begroting. Rutte vergist zich 50 miljard bij de eerste hulp voor Griekenland. Weten ze het zelf wel?

Conversatiedashboard

De technocraten die het voorwerk doen, weten precies hoe het zit, maar kunnen het niet meer zodanig uitleggen dat we het allemaal begrijpen; al is het maar in grote lijnen.
Dát is het punt waar we nog oplossingen moeten zoeken. En dat is ook het toepassingsgebied van het conversatiedashboard. Een dergelijk dashboard biedt houvast in een discussie. Het is tenslotte in essentie niet ingewikkelder dan: wat zijn onze doelen, wat doen we eraan en hoe pakt dat uit. Waarom zouden we het dan ingewikkelder maken? Dat neemt niet weg dat het erg lastig is om het gemakkelijk te maken!
Een dergelijke tool vereist wel dat politici en technocraten elkaar respecteren. Technocraten moeten weer schoonheid vinden in eenvoud en daarmee politici in staat stellen draagvlak te creëren. En politici moeten ook niet pretenderen de details te overzien en moeten de technocraten respecteren voor de oplossingen en de validatie van de acties.

Social Media

Het is een van de geheime krachten van social media, respect voor elkaar. Netwerken van ZZP-ers die allemaal specialisten zijn en afhankelijk van de opdracht dynamische groepen samenstellen om het probleem op te lossen. In deze netwerken is iedereen gelijk en is respect voor elkaar specialisme. De ene keer ben je onderdeel van een groene 5-koppige draak, de keer erop van een high tech zilveren kogel.
De komst van sociale netwerken zoals LinkedIn heeft ervoor gezorgd dat specialisten en opdrachtgevers elkaar veel gemakkelijker vinden en dat je je kunt profileren in je vakgebied. En ik voorspel dat nieuwe functionaliteiten voor dynamische teamvorming de volgende stap vooruit gaat zijn. Meer de richting uit van de crowdsourcing initiatieven. Dit verhaal wordt goed uitgelegd in de volgende video op YouTube van whatiscrowdsourcing.com.

Tot slot: toegeven dat je niet alles kunt. Dat sommige mensen dingen beter kunnen dan jij. En hen daar dan voor respecteren. Het klinkt zo simpel hè?

Tweet