Ook zo'n last van infobesitas?

Als je de term infobesitas niet kent en je voelt ook niet de aandrang om de definitie direct te gaan googelen, dan heb je er waarschijnlijk geen last van. Infobesitas heeft niets te maken met zwaarlijvigheid (obesitas),  maar gaat over informatie overvloed. Klachten: vermoeidheid, slaaptekort en concentratieproblemen.
Maar is het nu echt zo slecht met je gesteld wanneer je niets wilt missen?

Vroeger vs nu
Vroeger werd informatie anders vergaard dan nu. In den beginne communiceerden we met elkaar via rooksignalen, rotstekeningen en andere manieren waar je veel geduld voor nodig hebt.   De maatschappij – en ook de werking van het menselijk brein – is in de loop van de eeuwen veel complexer geworden.  Wij krijgen meer informatieprikkels dan ooit en kunnen informatie bijna met de snelheid van het licht, en via talloze kanalen verspreiden.  Prima toch?

Overvloed is nooit goed
Nee, aldus een aantal geleerde professoren en psychologen.  Er ligt een gevaar op de loer. En wel een informatie-overschot in de vorm van infobesitas.  Iemand met Infobesitas  is constant op zoek naar nieuwe informatie. En daar is er nooit genoeg van. Wanneer je constant informatie vergaart, wordt het steeds moeilijker de aandacht te verdelen over anderen dingen. Deze gevolgen hebben ook weer hun uitwerking naar het concentratievermogen en slaapgedrag en doen ook niet veel goeds voor de sociale banden met je naasten.  En als je niet oppast dan eindig je op een social media addicts association meeting:

Gevaarlijk nieuwsgierig?
Omdat ik nieuwsgierig van aard ben, wil ik ook graag van veel dingen op de hoogte blijven. Ik ben er dus ook “zo een”  die constant informatie tot zich neemt. Maar is een eigenschap als nieuwsgierigheid en het vermogen om via verschillende mediamiddelen tegelijk te communiceren een signaal dat je in de gevarenzone zit? Het is maar net hoe je het bekijkt. Sinds de komst van internet en social media heb ik mezelf enorm veel nieuwe vaardigheden aangeleerd (waaronder bloggen), heb hele boeiende nieuwe contacten opgedaan en heb veel kennis, inspiratie en informatie gekregen en kunnen delen. Tegelijkertijd besef ik dat de tijd die ik besteed aan communiceren via de verschillende (social) mediamiddelen fors is vergeleken met sommige anderen. En inderdaad: soms zie ik ook door de bomen het bos niet meer en moet ik ervoor waken dat ik niet te ver doorsla en mijn aandacht en tijd goed verdeel.

Is daar een pilletje voor?
Vaak wordt door deskundigen geadviseerd om in geval van infobesitas (tijdelijk) te stoppen met het gebruik ervan. Ik twijfel aan dat advies. Ik denk wel dat het belangrijk dat je op gezette tijden even stilstaat bij je mediagebruik. Wees je bewust van je online gedrag. En als je het gevoel hebt dat je te ver doorslaat, is het misschien handig om voor jezelf of voor je gezin eens wat simpele en luchtige huisregels op te stellen. Dan kun je elkaar ook makkelijker aanspreken wanneer bepaald gedrag ongewenst is.  Ik doe een hieronder een voorzet. Voel je vrij om verder aan te vullen!

•  Een telefoon kun je niet eten: geen iPads, smartphones of laptops aan tafel tijdens het eten.  Communiceren is fijner met echte woorden en je morst ook een stuk minder onder het eten.
• Kijken met de oogjes! In “real life”  communiceren met elkaar is het fijnst zonder apparaat in de hand. Elkaar aankijken is heel netjes in een gesprek!
• Kids in, apparaten out!  Als de kinderen thuis zijn, is de aandacht voor hen. Smartphone  en iPad uit je hand en aan de kant!
• Met twee handen in het verkeer: smartphone op de fiets? Doen we niet.

Tweet