Google Glass, meer dan een speeltje

Google Glass, een bril maar dan anders, komt steeds dichterbij. Ergens in 2014 is het op de markt. Het klonk jaren geleden nog zo futuristisch, een bril waarmee je informatie aangereikt krijgt op een soort Head Up Display. In je normale zichtveld zie je informatie ‘geprojecteerd’ over aankomende buien, aanbiedingen van winkeliers waar je langs loopt, het ‘koppie’ van diegene die je probeert te bellen (heet dat nog zo?), je route die je moet lopen en vul maar in. Augmented reality dus, toegevoegde realiteit. Beam me up Scotty! Google Glass gaat een hoop veranderen!

Smartphone

Op dit moment krijg je die informatie ook al aangereikt, maar dan op het display van je smartphone. Wie loopt, fiets en rijdt er niet met de ogen vaker op de smartphone gericht dan op de weg? Wie dineert of ‘terrast’ er niet met de aaifoon naast het bord of drankje? Voor mijn generatie is dat nog vaak een vreemd gezicht al die voorovergebogen hoofden; het woord ‘asociaal’ wordt ermee gemoeid. Voor de kinderen die nu opgroeien is het de normaalste zaak van de wereld. Die weten niet beter. Fietsende scholieren hebben een hand aan het stuur, in de andere zit de smartphone en in het oortje kletst Giel Beelen hun de oren van de kop. Eigenlijk moet er op de bovenzijde van het apparaat ook een camera zitten, zodat het verkeer in de gaten gehouden kan worden. Want laten we eerlijk zijn. Verbieden heeft geen enkele zin. Ten eerste valt het niet te handhaven en ten tweede is het een ontwikkeling die zo wezenlijk in de samenleving is verankerd, dat het ‘part of life’ is geworden. Ook in school is het gebruik van de smartphone en iPad niet meer tegen te houden. Het is gewoon een (extra) bron van informatie en een middel voor communicatie. We willen voortdurend ‘connected’ zijn en zijn  dat ook.

Matrixborden

Ook in het verkeer. De statische manier waarop we nu informatie krijgen aangereikt is in no time hopeloos verouderd. Via matrixborden probeert Rijkswaterstaat ons te informeren over maximum snelheid, meest geschikte snelheid in verband met doorstroming en soms ook over de verwachte reistijd op een bepaald traject. U kent het wel, die knipperende ’70′ of ’50′. Meestal is het kwaad dan al geschied. De ontwikkelingen gaan nu dermate snel dat iedere investering die op dit gebied nog wordt gedaan volgens mij zinloos is. De informatie die we nodig hebben, gaan we als weggebruiker met elkaar delen. Het enige wat de wegbeheerder nog hoeft te doen is om de informatie die wij gaan aanreiken in te zetten voor verbeteringen.

Op maat

De weggebruiker is niet meer gebaat met alleen een maximum snelheid. De gewenste en ook interessante info bestaat uit ‘optimale snelheid’, meest geschikte route, aansluiting op Openbaar Vervoer, verwachte reistijd enzovoort. Als wij samen op een bepaald wegtraject met elkaar ‘afspreken’ dat bijvoorbeeld 95 km/h de meest ideale snelheid is waarbij geen files ontstaan, is er geen handhaver meer nodig. Die informatie is op maat en persoonlijk en heeft niets met regelgeving en boetes te maken. In social media is het usance dat we de informatie met elkaar delen, daarop vertrouwen en ook ernaar handelen. En als we die gegevens ook nog eens aangereikt krijgen op een bril, waardoor we onze rijtaak kunnen blijven vervullen, ziet de toekomst er zonnig uit. Google Glass is dus niet zomaar een gadget, maar gaat de manier waarop we met elkaar omgaan (o.a. in het verkeer) veranderen. We gaan elkaar weer aankijken! Op naar nul slachtoffers. Google maakt wat mij betreft van de nul een punt (#mvd01.)! Dank daarvoor!

Tweet